Minister Milquet voert federaal beleid op maat van de Waalse arbeidsmarkt

Om het hoofd te bieden aan de crisis, lanceerde Minister Milquet in 2010 het Win-Win tewerkstellingsplan. Dit federale plan voorziet in een tussenkomst in het nettoloon voor bedrijven die werklozen uit bepaalde doelgroepen, zoals ouderen en jongeren, aanwerven. Minister Milquet ondersteunt haar enthousiasme over het vermeende succes ervan gretig met cijfermateriaal: tot op heden werden meer dan 80.000 werklozen aangeworven via het plan.

Bij de opmaak van dit plan werd minister Milquet reeds door N-VA gewezen op de verwachte nefaste gevolgen ervan voor de werking van de Vlaamse arbeidsmarkt, die vooral kampt met een erg lage arbeidsdeelname van 55-plussers.  De nieuwe cijfers van minister Milquet bevestigen deze analyse.   Bijna 53% van de onder het plan aangeworven werklozen is immers afkomstig uit Wallonië, een pak meer dan het Waals aandeel in de totale werkloosheid (41%). Vlaanderen is ondervertegenwoordigd in het Win-Win plan (38% tegenover een aandeel van 45% in de totale populatie) Brussel blijft helemaal achter met minder dan 9% (tegenover 14% in de totale populatie). Opvallend is de oververtegenwoordiging van de Waalse jongerenwerklozen in het gehele plaatje:  van alle aangeworven werklozen jonger dan 26 kwam maar liefst 59% uit Wallonië, tegenover 33% uit Vlaanderen en 8% uit Brussel. Dit betekent dat 36% van alle aanwervingen onder het win-win plan jongere Waalse werklozen zijn, waarvan een overgrote meerderheid laaggeschoold.

Win-win plan of Wallonië-win plan?

Het is duidelijk dat de maatregel werkt…in Wallonië. De Vlaamse arbeidsmarkt kampt echter ook met problemen, zoals de lage arbeidsdeelname en hoge werkloosheid bij 50 plussers, en die worden door deze maatregel niet aangepakt, integendeel. De hoge loonkostsubsidie die ook geldt voor jonge en kortdurig werklozen is in Vlaanderen weggegooid geld, aangezien deze jongeren in Vlaanderen doorgaans ook zonder deze subsidie aan het werk raken (het zogenaamde dead weight effect). Bovendien treedt op deze manier een verdringingseffect op ten aanzien van oudere en langdurig werklozen.

Het kan dan ook niet de bedoeling kan zijn dat een federale minister van Werk een dure maatregel uitwerkt die onevenredig ten goede komt van één specifieke regio en negatieve gevolgen genereert voor een andere regio. Er is op zich niets mis mee dat een bepaalde doelgroep sterk vertegenwoordigd is, maar het is duidelijk dat deze federale maatregel op maat gemaakt is van een specifiek regionaal probleem, dat van de structurele en torenhoge Waalse jeugdwerkloosheid. Deze wanverhouding vormt voor mij het beste bewijs dat het federale doelgroepenbeleid in ons land niet werkt en dat er dus nood is aan een verdere regionalisering van het doelgroepenbeleid, zodat een beleid op maat van de regionale specifieke regionale noden mogelijk wordt.