België mag ogen niet sluiten voor onderdrukking Koerden in Turkije

Door Miranda Van Eetvelde op 12 januari 2011, over deze onderwerpen: Europees Parlement, Koerden, Turkije

Turkije is kandidaat-lid van de Europese Unie (EU) maar onderdrukt systematisch en flagrant de Koerdische minderheid. Politieke processen, het monddood maken van pro-Koerdische politici en de opsluiting van kinderen op verdenking van terrorisme zijn slechts een greep uit de mensenrechtenschendingen die Turkije pleegt of tolereert. Deze praktijken gaan lijnrecht in tegen de Europese waarden en toetredingsvoorwaarden van de EU. Desondanks gaan er in de EU nauwelijks kritische stemmen op over dat kandidaat-lidmaatschap - integendeel.

Deze problematiek werd al uitgebreid belicht door partijgenote en Europees Parlementslid Frieda Brepoels (DS 20/10/10). Gezien de omvang en het belang ervan vond de N-VA het echter noodzakelijk deze kwestie ook op federaal niveau aan te kaarten in de commissie Buitenlandse Betrekkingen. Maar de antwoorden die ontslagnemend minister van Buitenlandse Zaken Vanackere (CD&V) formuleerde waren niet bevredigend.

De vragen die ik stelde, hadden betrekking op de Turks-Koerdische problematiek in het algemeen en de recente grondwetsherziening en de officiële communicatie van de minister in het bijzonder. De antwoorden waren braaf en volgens mij weinig to the point. De minister bepleitte het voortzetten van de hervormingen op het vlak van de mensenrechten (ook die van de minderheden) in Turkije, maar zei nergens dat hij het Koerdische probleem expliciet en zonder omwegen zou aankaarten bij zijn Turkse collega’s. Blijkbaar is het wel mogelijk de Turkse regering – overigens terecht – uitdrukkelijk te wijzen op haar verantwoordelijkheden met betrekking tot de Cypriotische kwestie. Waarom kan dat niet voor het Koerdische probleem, een zaak van 14 miljoen burgers?

Het volstaat overigens niet zich te beperken tot het vrijblijvend uiten van een bekommernis en als bewijs van vooruitgang te verwijzen naar de mogelijkheid die de Koerden in Turkije wordt geboden om bijvoorbeeld een nationale openbare televisiezender in de eigen taal te organiseren. Dergelijke hervormingen zijn noodzakelijk maar ruim onvoldoende. Ze wegen niet op tegen de grove mensenrechtenschendingen, ook van kinderen, die dagelijks plaatsvinden. Er zijn fundamentele hervormingen nodig gebaseerd op de absolute gelijkwaardigheid van alle burgers en uitgaande van inspraak van de Koerdische minderheid. We mogen ons bijvoorbeeld niet verkijken op de recente grondwetsherziening die een negatie vormt van de diversiteit in het land: zij zwijgt het Koerdische probleem en de verzuchtingen van 14 miljoen mensen dood. Dat kunnen we toch niet negeren?

De minister was er ook op uit een misverstand de wereld uit te helpen: hij benadrukte dat hij in geen geval aan zijn Turkse collega’s de belofte deed dat Fehriyeh Erdal voor het gerecht zou worden gebracht. Hij gaf, naar eigen zeggen, enkel aan dat het, gezien de vooruitgang in het onderzoek, aannemelijk was dat het in de nabije toekomst tot een rechtszaak zou komen. Moet een minister niet gewoon de uitkomst van een onderzoek afwachten en zich verder onthouden van alle commentaar? Of er voldoende grond is voor een rechtszaak is een beslissing van het gerecht alleen. De autonome rechtsgang mag niet worden ondermijnd door de eventuele perceptie van (morele) druk.

Het moge duidelijk zijn dat de Koerdische problematiek nog steeds onvoldoende ernstig wordt genomen, zowel op het federale als op het Europese niveau. Als N-VA-volksvertegenwoordiger ben ik van oordeel dat onderdrukking van minderheden onaanvaardbaar is, zeker in een kandidaat-lidstaat van de EU. Daarom is het noodzakelijk deze schrijnende problematiek onder de aandacht te houden en om de bevoegde politici – in de eerste plaats de minister van Buitenlandse Zaken – te blijven wijzen op hun verantwoordelijkheid. De EU mag, zoals ook Frieda Brepoels stelt, de ogen niet sluiten voor dit aanslepend conflict. Ook België heeft een rol van betekenis te vervullen. De N-VA-fractie zal deze kwestie dan ook nauwkeurig blijven opvolgen, zowel op het federale als op het Europese niveau.

 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is